Kommer en Kwel

Bij het beeld van een stad in de Vroege Gouden Eeuw, hoort ook Kommer en Kwel. Het was niet altijd rozengeur en maneschijn. Mensen bleven veel minder lang gezond dan nu. De pest kwam in Alkmaar niet eens zo vaak en in grote mate voor. Maar aan de meest simpele zaken als een kleine infectie in je vinger kon iemand overlijden. Er was heel veel kindersterfte en vrouwen stierven regelmatig in het kraambed. We kennen personen, de grote geleerden, schrijvers en schilders eigenlijk vooral omdat ze lang genoeg leefden om te “produceren”. Hoeveel talent is er niet verloren gegaan omdat de jongeman of jongedame te vroeg stierf?

We staan er nooit bij stil maar wanneer een man het geluk had 60 te worden, had hij in de meeste gevallen al twee of drie echtgenotes gehad en had hij bijna al zijn kinderen al begraven. Er was dus vaak sprake van groot huiselijke verdriet. We zien dan bij de toenemende welvaart burgers kinderportretjes lieten schilderen. Maar vergis je niet: maar al te vaak was het een triest souvenir aan een overleden kind. Burgers die het konden betalen werden begraven in de Grote Kerk. In de kerk zie je dan ook nog twee grote draagbaars staan. Hierop werden de kisten onder een zwart kleed de kerk in gedragen…Fris zal het er niet hebben geroken. Vandaar het gezegde: “Een rijke stinkerd”

Een ander verhaal dat bij Kommer en Kwel hoort is de bestraffing van criminaliteit. We hebben een beeld dat er regelmatig iemand werd bestraft en opgehangen, maar heel vaak gebeurde dat echt niet. De straffen waren erg zwaar, ook voor een kleine diefstal draaide je voor jaren het gevang in. In de stad behandelde iedereen elkaar toch wel met respect. Inbraak was eigenlijk doodeenvoudig, maar je keek wel uit. Je werd dan ook niet zomaar toegelaten als burger (poorter) in de stad. Je moest laten zien dat je je naar behoren kon gedragen en dat je ook een bijdrage kon leveren aan de samenleving. De schurken waren landlopers van buiten de stad. Langs het Seggelis, aan de noordkant van het huidige Noord-Hollands Kanaal, had je het Galchedijkje. Hier stond de galg.

In het Stadhuis staat in de hal de oude pijnbank. Deze hebben we voor Kaeskoppenstad zo exact mogelijk nagebouwd. Ga er maar eens op liggen…

Mede mogelijk gemaakt door Nh1816 Verzekeringen